หลวงพ่อโต 400 ปี…ขนมจีนเส้นสด…เสน่ห์หล่มเก่า

แม่น้ำพุง เป็นแม่น้ำหลักของหล่มเก่า เพชรบูรณ์ ยามน้ำหลาก น้ำปริ่ม จะมีการแข่งเรือยาว ปี 2537-2538 ระยะเวลา 18 เดือน ผมมาทำงานที่สำนักงานพาณิชย์จ.เพชรบูรณ์ เช่าโรงแรมบูรพา ใจกลางเพชรบูรณ์ ชั้น 10 ห้องมุมในสุด พักตลอดระยะเวลา 18 เดือน
       

ชีวิตในช่วงทำงาน ผมไปทุกหมู่บ้าน เพื่อทำ…ผู้สื่อข่าวพาณิชย์ เห็นปัญหาทุกอย่างของชาวบ้านและเกษตรกร ….เสนอไปไม่มีใครคิดแก้ แต่ด่ากลับ
       

พื้นที่หล่มเก่า จะมีวัดติดตลาด ลานจอดรถของวัดจะเป็นตลาดนัดขายมะขามหวานทุกวันในหน้ามะขามหวาน คนขับรถกระบะยกสูง มีทั้งคนดี กับ คนไม่ดี ท้ายสุดเกิดการขัดแย้งกับวัดหรืออย่างไร สุดจะทราบได้จึงย้ายตลาดค้าส่งไปอยู่ริมถนนสายนอก ในปั้ม ปตท. ใหม่ๆตลาดคึกคักรุ่งโรจน์ อาคารขายของฝากผุดมากมาย นานไปจนวันนี้กลายเป็นรุ่งริ่ง อาคารขายของฝาก ขนมจีนเส้นสด ที่ทุ่มทุนสร้างหลายล้านบาท กลายเป็นสิ่งชำรุดแห่งความล้มเหลวทางการค้า
       

ปี 2537 พรรคพวกในสำนักงาน ชวนผมไปทานขนมจีนเส้นสดป้าสินรอง เป็นขนมจีนบีบเส้นสดๆลวกผักให้ลูกค้า และเติมน้ำราด กินไม่อั้น ส่วนใหญ่เป็นกระหล่ำที่ปลูกดาษดื่นบนเขาค้อและภูทับเบิก ถ้าจะไม่ผิดชุดละ 20-30 บาท ขนมจีนม้วนเป็นก้อน จานละ 8 ก้อน

ป้าสินรองสร้างเพิงหมาแหงนริมน้ำพุง นั่งหันหน้ามองแม่น้ำพุง ตีนลอยแกว่่ง หากไปติดเที่ยง ยืนรอกันจนเหงื่อนองง่ามตูด
     

กินอย่างอิ่มหนำสำราญ บางครั้งหารกันจ่าย บางครั้งมีเจ้ามือ ต่อมาน้ำพุงเซาะร้าน จนป้าสินรองย้ายมาขายที่บ้านตัวเองฝั่งตรงข้าม จะมีหมูปิ้ง ลูกชิ้นปิ้ง กุนเชียงทอด เสียบให้กินเป็นเนื้อเป็นหนัง ควบกันขนมจีน
       

หลังผมย้ายเข้ากรุงเทพ ผมแวะเวียนมากินบ่อย จนป้าสินรองตาย ลูกตาย หาร้านอื่นกินจนตาลาย  ไม่อร่อย
       

วันนี้ มาวัดตาลไหว้หลวงพ่อโต เหลือบเห็นป้ายขนมจีนเส้นสด ริมน้ำพุง จึงตั้งใจว่า ขาออกจะแวะมากิน
       

เจ้าของร้านสองคนผัวเมีย คนเป็นเมียคือหลานสาวป้าสินรอง อดีตเคยทำในร้านป้าสินรอง น้ำราดขนมจีน มี 4 น้ำ คือ น้ำยาปลา น้ำพริกที่นี่จะเรียกน้ำหวาน น้ำยาป่า และน้ำยาปลาร้า ใส่โถตั้ง 4 โถ มีปัญญาตักเท่าไหร่ ตักไป เส้นสดม้วน 5 ก้อน ชุดละ 50 บาท ผมกินไป 8 ก้อน 80 บาทอร่อย อิ่ม
      
รสชาดแบบเดียวกับสมัยป้าสินรองทำขาย
      

ลองแวะมากินดูแล้วจะติดใจ เส้นผ่านตลาดหล่มสักเข้าไปเลียบแม่น้ำพุง ก่อนถึงทางเข้าวัดตาล
       
หลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปูนปั้น ตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา มีพระนอนเก่าแก่ด้วย เดิมตั้งในศาลาเล็ก ต่อมาวัดรื้อศาลาเดิม สร้างใหม่คลุมอย่างสวยงาม
     
วัดสงบ ผมไม่จุดธูป เทียน เพราะต้องจุดปักนอกวิหาร ผมจึงนั่งไหว้ และกราบก่อนอธิษฐานบอกกล่าวท่าน ด้วย..จิตศรัทธา วัดนี้คนเฒ่า คนแก่ คนรุ่นเก่าจะเข้ามากราบไหว้ขอพร ขอความเป็นสิริมงคลให้ชีวิต 
       

ผมกราบเสร็จ ขับรถออกมาเพื่อจอดแวะกินขนมจีน
       

หล่มเก่า ยังมีอาคารบ้านเรือนเก่าๆ ยังทำการค้า ส่วนใหญ่ร้านค้าจะขายสินค้าทางเกษตร ยา สินค้าแปรรูปจากมะขาม ร้านทองเก่าๆ ร้านขายมือถือและอุปกรณ์ประกอบ แต่งร้านสวย รวมทั้งร้านสะดวกซื้อ ที่ไฟสว่าง ร้านขายของชำ ที่เปิดร้านข้างในมืดสนิทค่อยๆล้มหายตายจาก พร้อมกับเจ้าของร้านนานไป ลูกหลานติดป้ายขาย
       

อู่ซ่อมรถเครื่อง รถยนต์มีมาก อาจจะเพราะช่างตกงานมาจากกรุงเทพ กลับมาบ้านเปิดหาซ่อมไป 
       

อดีตร้านขายล็อตเตอรี่และคนเดินขายเกลื่อนแต่วันนี้ คนซื้อหนีไปซื้อออนไลน์ใบละ 80 บาท ร้านที่เคยขายใบละ 100 ติดแผงเกือบจะเต็ม
     

ร้านกาแฟสดที่ครั้งหนึ่งเคยฮิต แต่งร้านทันสมัยเป็นล้าน วันนี้บางแห่งติดป้ายให้เช่า รวมถึงโชว์รูมรถยนต์ที่ขายไม่ออก ปิดกิจการ ปล่อยอาคารร้าง 
     

อดีต คนมาเที่ยวหล่มเก่าตอนหน้ามะขามหวาน แต่วันนี้มะขามหวานหล่มเก่าแพงกว่ามะขามหวานสี่มุมเมือง ใครจะขนกลับกรุงเทพล่ะ
       

ผมมองออกไป มีที่เดียวที่ลูกค้าหนาแน่น ไม่เคยตก คือโรงพยาบาล คนมาอุดหนุนอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง กิจการดีปานนี้ แต่โรงพยาบาลขาดทุน

30 ปีก่อน หล่มเก่า เคยเป็นอย่างไร วันนี้ยังคงเป็นเช่นนั้น เว้นแต่การค้าซบเซา

       ปัญญา ไกรทัศน์
       16 ส.ค.69